Vandaag was een vreemde dag. Los van het feit dat ik 1 november hoedanook een ietwat melancholische, noem het gerust een wat treurige dag vind, paste een dag waarin we alle 5 wat ziek waren, zeker in het rijtje van 'niet zo vrolijke' dagen.
Wellicht is het weer begonnen met een virus dan van de crèche is meegekomen, zoals dat meestal gaat, en wat ons allemaal besmet heeft, weliswaar in gradaties. Esthertje is dit keer het grooste 'slachtoffer'. Haar koorts raakt maar niet goed onder controle, ze hoest zicht te pletter en heeft de hele dag (en ik bedoel : de HELE dag) 'PAPA' in allerlei zeurende toonaarden geroepen en geweend. Gelukkig voor mij was papa vandaag ter beschikking. Meer nog : hij heeft - hoewel hij dat natuurlijk wel ettelijke malen geprobeerd heeft - de kans niet gekregen om meer dan 5centimeter van zijn middelste dochter te wijken. Met een koortsig ziek maar vooral ook lichtjes dwingend stemmetje heeft ze hem een hele dag lopen zoeken, telkens maar prevelend : 'papa'....
Verscheurd door het gevoel van dat uiterst vermoeiend en wat lastig te vinden, maar anderzijds toch gecharmeerd door het 'succes' dat hij vandaag had bij haar, is hij dan toch maar ingegaan op haar wensen en heeft hij zowat de hele dag met haar op zijn buik gelegen. De realiteit van het vaderschap...
Ook Mirthe heeft het wat te pakken, weliswaar en gelukkig iets minder ernstig (wellicht nog wat beschermd door de borstvoeding).
Aangezien ook Henri en ik wat aangestoken zijn door het verkoudheids-en keelpijnvirus, was Sarah degene die hier op wat hoesten na vandaag het meest gezond was. Genomen dat ze dan ook nog eens een goeie bui had, was het fijn dat er toch iemand het zonnetje was in huis. Tot 17u dan toch, want toen begon het feit dat ze geen middagslaapje gedaan had, door te wegen. Terwijl Henri met Esther in de zetel zat, SArah voor de TV (op de grond !) van pure vermoeidheid in slaap was gevallen en Mirthe in de relax zat rond te kijken, heb ik(nadat ik mezelf hiertoe had opgepept en een dafalganneke had ingenomen) pannenkoeken gebakken. MIsschien in een poging om de druilerige en 'zieke' 1 novemberdag een beetje een leuker einde te geven?
De realiteit van het moederschap...